1350 هجرى به فارسى ، فريدهء سى و دوّم كتاب « ميوهء زندگانى » مؤلّف ، ناقص و ناتمام در سال 1349 انتشار يافته است . 13 - شرح دعاى صباح از ميرزا عبد الرّحيم بن ميرزا على اصغر موسوى سبزوارى ، مقدارى كوچكتر از شرح استادش حاج ملاّ هادى سبزوارى است و به طورى كه گفتند ، در نزد نوادهء دخترى مؤلّف ، سيّد عبد اللّه برهان سبزوارى موجود است . 14 - شرح دعاى صباح از ميرزا عبد الكريم ارومى معاصر صاحب « طاقهء ريحان » ملقّب به مقدّس كه علامه شيخ محمد على اردوبادى اشعارى در تقريظ آن سروده و ضميمهء كتاب « الحديقة المبهجة » مىباشد و با اين بيت شروع مىشود : لقد فاق المقدس في يراع * يبين للورى طرق الفلاح 15 - شرح دعاى صباح از شيخ على بن رضا خويى ( متولّد 1292 و متوفّاى 1350 ه . ق ) ، خيابانى در آخر جلد سوّم كتاب وقايع الأيّام خود مىنويسد : « علاّمه شيخ محمّد على اردوبادى آن را به خطّ شارح ديده است و مىگويد : وى در ماه رجب سال 1319 ه . ق آن را به پايان رسانده است » . 16 - شرح دعاى صباح از تاج العلماء سيّد على بن محمّد نقوى كهنوى ( متوفّاى سال 1312 هجرى ) وى رساله‌اى بر رد انتقاداتى كه بر اين شرح شده ، نوشته است . 17 - شرح دعاى صباح نوشتهء ميرزا محمّد على مدرّس بن نصير الدّين رشتى نجفى ( متوفّاى 1324 هجرى ) كه در سال 1325 آن را به پايان رسانده است . ( مرحوم آغا بزرگ مىنويسد ) : من اين شرح را در نزد سيّد حسن بن محمّد ساروى و هم نزد نوادهء دخترى مؤلّف فاضل مرتضى مدرّسى ديده‌ام . 18 - شرح دعاى صباح از سيّد فاضل غنى نقى زيدپورى رضوى لكنهويى ( متوفّاى سال 1357 ه . ق ) كه به نقل از تذكرة العلماء ، در كتاب « نجوم السّماء » آمده است . 19 - شرح دعاى صباح از سيّد قطب الدّين محمّد حسينى نيريزى شيرازى مشهور به سيّد محمّد قطب جدّ سادات ذهبيّهء شيراز ( متوفّاى سال 1173 ه . ق ) نسبش به امام زين العابدين با 32 واسطه مىرسد ، شرح مزبور با اين عبارات آغاز مىشود : « نورانىترين صبحى كه چون صفاى مرآت در هر بامداد از نامهء زبان اهل اشتياق بر صحيفهء آفاق درآيد . . . » از بعضى مطالب آن استفاده مىشود كه در سال 1130 نوشته